น้องชายคนนี้ ยังรักพี่เหมือนเดิม
...น้องชายคนนี้...
ยังรัก
พี่เหมือนเดิม
ในแต่ละวัน มีคนจำนวนมาก
ที่มองข้ามสิ่งดีๆรอบตัวหลายสิ่งไป
โดยหารุไม่ว่า สิ่งนั้นอาจเปนสิ่งมีค่าที่สุดในชีวิตของเรา
แระน้อยคนนักที่จะมองเห็นคุนค่าของสิ่งเหล่านั้น
มีหลายคนได้รับมอบสิ่งดีๆ เหล่านี้แร้ว
แต่ไม่ยอมรักษามันเอาไว้
ในขณะที่หลายคน
พยายามค้นหา แระไขว่คว้ามันอยู่
ตั้งแต่พ่อแม่ของเราเสียชีวิต
เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อ 3 ปีก่อน
เราก็อยู่กันตามลำพัง 2 คนพี่น้อง
ช้านพยายามทำงานหาเงินส่งน้องเรียน
น้องช้านเปนเดะดีมากคนนึง
พยายามช่วยเหลืองานบ้านทุกอย่างเท่าที่จาทำได้
เค้าเปนเดะที่ไม่เหลวไหล แระนอกลู่นอกทางเลย
แต่ถึงยังงัยก็ตาม ช้านก็ยังหาเรื่องน้องไม่เว้นแต่ละวัน
แต่เชื่อเถอะว่าที่จิงแร้ว ช้านรักน้องจาตาย
( แต่ไม่บอกมันหรอก เดี๋ยวเสียฟอร์ม )
เมื่อสมัยยังเดะ ช้านแระน้องมักเล่นด้วยกันเสมอๆ
เนื่องจากเราสองคนอายุไล่เรี่ยกาน
เรียกว่าเปนเพื่อนก็ได้ว่างั้นเถอะ
เชื่อมั้ย น้องชายช้านมานเล่นมาแร้วทุกอย่าง
มวยปล้ำ กำลังภายใน
ขนาดขายข้าวแกงมานยังเคยเล่นเล้ยย
ประมานว่าอารัยก็ตามที่ช้านพามานเล่น มานก็เล่นหมดแหละ
มีหลายครั้งน่ะที่เวลาช้านมีเพื่อนแร้วพยายามไล่น้อง
ไปจากที่ที่ช้านอยุ แระก็มีหลายครั้งเช่นกันที่เพื่อนทุกคนทิ้งช้าน
แต่น้องของช้านมานยังคงนั่งอยุข้างๆ ไม่ไปไหน
( แม้จาพยายามไล่แร้วก็ตาม )
ครั้งนึง ช้านจับมานมาแต่งตัว แร้วให้มานเล่นเปนนางเอกหนังจีน
แร้วช้านเปนพระเอก
ที่ไหนได้ ดันมีเพื่อนคนนีงมาเหนเข้า
ซวยยย...
ตุ๊ดตลอดชีวิตประถมเลยน้องช้าน
กว่าจาหลุดจากเพื่อนกลุ่มนั้นมาได้
นึกว่ามานจาโกดเราซะแร้ว แต่ไม่แฮะ
น้องช้านไม่โกดช้านเลย
น้องช้านมักพูดเสมอๆ
ว่าโตขึ้นผมจะต้องดูแลพี่ให้ได้
แระช้านก็ดูถูกมานกลับเสมอว่า
หน้าอย่างแกหรอ...ไม่มีทาง
แร้วมานก็จาเดินคอตกเข้าห้อง
...
วันนึง น้องช้านกลับมาบ้าน
พร้อมกับเงินจำนวนหนึ่ง ซึ่งมากพอสมควร
มันเอามาวางไว้ตรงหน้าช้าน
แร้วบอกว่า เปนค่าน้ำค่าไฟ
ช้านสงสัยเลยถาม
แกเอาเงินพวกนี้มาจากไหน
... ( เงียบ )
เอามาจากไหน
... ( ยางไม่ยอมบอก )
ถ้าอย่างงั้นแกก็เดินออกจากบ้านนี้ไปเถอะ เอาเงินของแกไปด้วย
ผมแค่อยากช่วยพี่ ( มานพูดแระ )
ไป! บ้านช้านไม่ต้อนรับคนโกหก
แต่... ( กาลางจาพูดอยู่แร้ว )
แต่ช้านเชิดหน้าหนี
ดูแลตัวเองน่ะครับ ผมรักพี่น่ะ
คำนี้ช้านได้ยินแร้วเสียวแปร๊บขึ้นมา
แต่ว่าฟอร์มเท่านั้นที่ครองโลก
น้องช้านค่อยๆ เดินออกไปอย่างช้าๆ ช้านคงยังหยิ่งต่อ
โดยหารุไม่ว่านี่คือครั้งสุดท้ายแร้วที่ช้านจาได้ยินเสียง
น้องที่ช้านรักสุดหัวใจคนนี้จาบอกรักช้าน
เสียงประตูปิดสนิท ทุกอย่างเงียบสงัด ช้านคิดทบทวนสิ่งที่พูดไป
มันคือคำตัดสินที่ไร้เหตุผลสิ้นดี ทุกวินาทีของช้าน
ช้านคิดอยุอย่างเดียวว่าถ้าช้านมีโอกาส
อยากจาขอโทษน้องสักล้านครั้งที่พี่คนนี้คอยแต่หาเรื่อง
พี่คนนี้ดูถูกน้องเสมอมา พี่คนนี้ที่ไม่อาจให้ความสุขน้องได้
พี่คนนี้ที่ไม่มีเลยซักครั้งที่จาบอกว่า ... พี่รักเทอ ...
ตั้งแต่นั้น ช้านเฝ้ารอ รอคอยการกลับมาของน้องชายที่รัก
กระทั่ง 3 ปีผ่านไป
ช้านได้รับ จดหมาย ฉบับนึง ไม่มีจ่าหน้าซองใดๆ ทั้งสิ้น
มีเพียงความว่างเปล่าบนซอง
แระ
สิ่งของในซอง ทำช้านร้องไห้ น้ำตาแทบเปนสายเลือด
แระช้าน ทำอารัยไม่ถูก
...
..
.
มานานมา
พร้อมกับจดหมายในลายมือที่คุ้นเคย
พี่ครับผมสบายดีน่ะครับ พี่ไม่ต้องเปนห่วง ขอให้พี่รุไว้ว่า
ผมไม่เคยอยุห่างจากพี่เลยแม้แต่ซักครั้ง
น้องชายคนนี้ยังรักพี่เหมือนเดิม เพียงแต่ผมอยากให้พี่เหนว่า
ผมก็สามารถดูแลตัวเองได้เหมือนกัน ที่สำคัญตอนนี้
ผมกำลังดูแลพี่ที่ผมรักอยู่ห่างๆ ตามที่ผมฝันไว้
... พี่ครับ ผมรักพี่น่ะครับ ...
...
No one realizes the importance of a minute
until they only have on life
Oº°¨♥ ทุกอย่าง ที่ทำไป เพียงเพราะ ช้าน รัก เทอ ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ รัก ไม่น้อยไปกว่า ที่เทอรักช้านเลย ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ ช้านจาไม่ยอมให้เทอจากไป ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ เทอจะรับรุได้ เมื่อ... ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ เรา รัก กัน จิง ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ ช้านจะรอ ♥ ¨°ºO
Oº°¨♥ เทอ ♥ ¨°ºO
█ ▌Ps. ❤ ▌█
❤ ⓛⓞⓥⓔ → Pa'Pa
❤ ⓛⓞⓥⓔ → Ma'Ma
❤ ⓛⓞⓥⓔ → My Friends
❤ ⓛⓞⓥⓔ → P' Boy
❤ ⓛⓞⓥⓔ → ทุกๆ คน


เหอะๆ แต่เนื้อหากลับเปนพี่สาวซะงั้น
เอิ๊กๆ